Babalar Günü
️
Sessiz Dağların, Yorulmuş Ellerle Yazdığı Bir Aşk Mektubu Bu Gün...
“O konuşmazdı ama bir bakışıyla kalbimi sustururdu. Çünkü o, kelimelerle değil, varlığıyla severdi.”
– Ersan Karavelioğlu
① Babaların Kalbinde Konuşmayan Bir Dil Vardır
Ve O Dil, Sadece Sevgiyle Duyan Kulaklara Fısıldar...
Babalar konuşmaz.
Konuşsalar bile hayatın gürültüsünde kelimeleri kaybolur.
Ama onların sevgisi, ceketin astarında kalan düğme gibidir:
Görünmez ama yeri geldi mi her şeyi bir arada tutar.
Hepsi birer “seni seviyorum”dur aslında, ama hiçbirinde bu söz yoktur.
Ve babalık; çocuğunu sırtına değil, omzundaki görünmez yükün içine saklamaktır.
② Hayatın Ağır Tarafını Sessizce Üstlenen Adamdır Baba
Ne Övgü Bekler, Ne Teşekkür... Yeter ki Sen Üşüme
O hep dışarıdaydı.
Geç gelen bir adamdı gözümde.
Ama şimdi anlıyorum:
Geç gelmesinin sebebi bizi eksik bırakmamak için kendinden eksiltmesiydi.
Ona kızdım.
Yasaklarına, sessizliğine, sertliğine...
Ama meğer o, benim karşılaşacağım fırtınalara karşı önceden rüzgârı göğüsleyen bir dağmış.
“Babanın omzundaki yükü göremezsin, çünkü o seni yük saymaz.”
– Ersan Karavelioğlu
Yemeden yedirendir.
Giymeden giydirendir.
Kırılıp da belli etmeyendir.
Ve çoğu zaman…
Hayatının sonuna kadar “baba olmayı öğrenmeye çalışan” bir çocuktur.
③ Bugün Babalar Günü Ama Aslında...
Bir Günle Ölçülemeyecek Kadar Büyük Bir Sessiz Kahramanlık
Bir kucaklaşma, bir göz göze geliş, bir teşekkür…
Senin güvenle büyüyebileceğin bir zemin.
Belki onunla hiç uzun uzun konuşamayacaksın da…
Ama bir gün kendi çocuklarına bakarken,
onun sustuklarını kendi yüreğinde yankı olarak duyacaksın.
Son Söz:
“Babam benimle hiç duygusal konuşmadı… Ama gözlerinin içindeki kırışıklıklarda, ömür boyu bastırdığı sevgiyi okudum.”
– Ersan Karavelioğlu